Jednoręki bandyta
Najbardziej popularna gra losowa została wynaleziona w Stanach Zjednoczonych. Pierwszy „jednoręki bandyta”(„slot machine”) został skonstruowany przez Charlesa Feya w roku 1887 w San Francisco. Przed wynalazkiem Feya istniały jednak także inne maszyny do gier hazardowych, których działanie oparte było na szczęśliwym trafie. Większość z tych urządzeń pozwalała niegdyś graczom wygrać papierosy lub darmowe drinki, jeśli udało im się wylosować odpowiednia kombinację. Różniły się one jednak od tego, co dzisiaj potocznie nazywamy „jednorękim bandytą”.
Urządzenie Feya różniło się od innych tym, że wypłacało żetony. Maszyna wyposażona była w trzy rolki. Na każdej z nich namalowane były rozmaite symbole: podkowy, piki, kara oraz dzwonki. Jeśli po wrzuceniu monety i pociągnięciu dźwigni wszystkie trzy rolki pokazały dzwonek – gracz wygrywał nagrodę. Stad też popularnie nazywano to urządzenie właśnie dzwonkiem. Od czasu pojawienia się w kasynach maszyn Feya konstrukcja „jednorękiego bandyty” oparta na trzech rolkach stała się standardem.
Mimo, że w wielu Stanach gry hazardowe i tym samym maszyny tego typu były zakazane, ich popularność wśród Amerykanów stale rosła. W roku 1940 Bugsy Siegal ustawił pierwsze automaty w kasynie Flamingo w Las Vegas – miały zapewnić rozrywkę żonom i dziewczynom graczy kasynowych. Jednak nikt, nawet Charles Fey nie przypuszczał, że pojawienie się „jednorękiego bandyty” odmieni świat hazardu.
No related posts.